دو سالگی سبزپرس و برگزاری چهارمین همایش تجلیل از خبرنگاران حوزه محیط زیست

با تشکر از خبرگزاری سبز پرس جهت انتشار این مطلب
طی چهار سال گذشته با تلاش و پی گیری "کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران " که یک سازمان مردم نهاد فعال در حوزه محیط زیست است دو کار اساسی در حوزه محیط زیست در بخش فعالیتهای فرهنگی و اطلاع رسانی آن در کشور انجام شده است که متاسفانه سازمانهای دولتی متولی بخش محیط زیست و منابع طبیعی هنوز در این زمینه ها کاری انجام نداده اند که این دو مورد عبارتند از :

الف - سبز پرس
دوستان کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران دو سال است که خبرگزاری تخصصی زیست محیطی سبز پرس را راه اندازی کرده اند که این خبرگزاری در این دوسال فعالیت کاری، آنچنان در حوزه اطلاع رسانی اخبار زیست محیطی با تجربه و تخصصی شده است که حتی این فعالیتها خبری از دید جناب آقای محمدی زاده ریاست سازمان حفاظت محیط زیست نیز مخفی نمانده و ایشان در یکی از مصاحبه های خود از وجود خبرگزاری تخصصی سبز پرس در حوزه محیط زیست ابراز خرسندی کردند . از آنجائیکه 20 شهریور سالروز تولد خبرگزاری سبز پرس است، ضمن عرض تبریک به دوستان کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران بابت دو ساله شدن آن نهال نوپای دیروز، به اینچنین درختی تنومند،مراتب تبریک خود را نثار خانواده محیط زیست کشور هم مینمایم که امروز از چنین ظرفیتی در عرصه خبر بهره مند شده اند . پایگاهی که در واقع کمتر فعال و یا خبرنگار زیست محیطی را می توان یافت که روزانه یکبار به این خبرگزاری سر نزند و از اخبار و اطلاعات آن استفاده نکند. و بسی جای خوشحالی است که سبز پرس وارد سومین سالگرد فعالیت خود می شود. اما مشکلات حوزه خبر رسانی به شرح ذیل است :
تولید و انتشار خبر با هزینه بالا
1 - در طول تاریخ و از گذشته های دور؛ در اکثر کشورها جهان از جمله کشور مان ایران ؛ شغل تولید خبر و خبر رسانی در جامعه با مشکلات و محدودیتهای جدی روبرو بوده و مخصوصا"در چند سال گذشته در کشورمان ایران این موضوع در روزنامه های چاپی کثیرانتشار بخش خصوصی کاملا" محسوس بوده و هزینه کار خبری در آنها بسیار بالا است. این هزینه بالا نه به دلیل تولید خود خبر و انتشار آن ؛ بلکه به علت حاشیه سازی های است که برای تولید و انتشار خبر ایجاد می شود؛که این حاشیه سازی ها هزینه ها را بالا برده است. متاسفانه بیشتر این حاشیه سازی ها به شرایط سیاسی جامعه بر می گردد. برای نمونه وقتی از انتشار روزنامه ای بنا به بعضی از مشکلات از جمله مسائل سیاسی و یا غیره جلوگیری می شود و آن روزنامه از ادامه انتشار باز می ماند این توقف چاپ بر روی بخش دیگر روزنامه نیز تاثیر گذاشته و باعث بیکاری همه بخش های روزنامه از جمله بخش اجتماعی و محیط زیست که اصلا" به سیاست ربطی ندارد، نیز می شود و خبرنگاری که باید در آسودگی و آرامش کامل به کارش ادامه بدهد با تعطیل هر روزنامه باید ماه های بیکار باشد تا دوباره سقفی برای کار کردن پیدا کند و این سقف کاری شاید دوباره فردای بعد فرو ریزد و خبرنگاران به تعطیلی ناخواسته بروند که برای آن هیچگونه صرفه اقتصادی و مزیت های دیگری به همراه نداشته باشد. لذا به غیر از تعداد معدودی روزنامه که چندین سال است که با کادر ثابت و امنیت شغلی کارکنان در حال انتشار می باشند متاسفانه باقی روزنامه ها از این امنیت برخوردار نبودند و امنیت شغلی کارکنان آن روزنامه ها همیشه در پاره ای از ابهام می باشد.
2 - از طرفی در عرف جامعه مخصوصا" در بخش مدیریت کشور این چنین جا افتاده است که خبرنگاران و جامعه رسانه کشور باید در هنگام تهیه و انتشار خبر بیشتر از نکات مثبت و خوبی ها بنویسند و اگر خبری جنبه انتقادی داشته باشد و عمل کرد وزرات خانه،سازمان ، اداره و یا نهادی را زیر سوال ببرد با بی مهری مسئولین روبرو می شوند و اگر خبر انتقادی واقعیت نیز داشته باشد، باز هم باعث دلخوری مسئولان شده که با توجه به شرایط جامعه هزینه انتقاد و زیر سوال بردن عملکرد منفی دوایر دولتی نسبت به مشکلات زیست محیطی می تواند برای رسانه های مستقل بالا باشد؛ اخراج خبرنگار روزنامه .... به دلیل انعکاس اخبار تخریب پارک جنگلی لویزان گواهی بر این واقعیت است.
شغل خبرنگاری یکی از مشاغل سخت و زیان آور
شغل خبرنگاری در دنیا کنونی جز یکی از مشاغل سخت و زیان آور شناخته شده است، چون خبرنگاران برای تهیه گزارشهای خبری در بعضی از مواقع باید با حضور در جبهه ها جنگ و یا مراکز خطرناک و جرم خیز که می تواند خطرات جانی و مالی برای خبرنگار به همراه داشته باشد حاضر باشند. همچنین در خیلی از مواقع خبرنگارانی که پی گیری مسائل فسادهای مالی و غیر اخلاقی می شوند و باعث روشنگری در این موارد می شوند از طرف صاحبان قدرت و خلاف کاران مورد تهدید قرار می گیرند و گاهی نیز باعث مرگ خبرنگار و یا اطراف آن می شود، که آخرین نمونه آن هم همین ضرب و شتم خبرنگار سبزپرس در پارک ملی سرخه حصار بود. همچنین طبق قانون بازنشستگی پیش از موعد خبرنگاران که سالهای در میان اسناد دولتی در بایگانی ها خاک می خورد و همچنین نبود بنگاه ها و تعاونی های تخصصی برای صنف خبرنگاران که هنگام در خطر قرار گرفتن امنیت شغلی و سلامتی جسمانی خبرنگاران بتواند به کمک آنها آمده و نیازهای آنان را تامین کند و تا هنگام بر طرف شدن مشکلات خبرنگاران از آنان حمایت کند، از دیگر مشکلات اساسی امروز خبرنگاران شمرده می شود.
ب - برگزاری چهارمین همایش تجلیل از خبرنگاران برتر حوزه محیط زیست و منابع طبیعی
دوستان کانون همچنین جهت نکوداشت و تجلیل از فعالان عرصه آگاه سازی و خبر در حوزه محیط زیست و منابع طبیعی، چهارسال است به صورت متوالی همایشی را با عنوان "همایش تجلیل از خبرنگاران برتر حوزه محیط زیست و منابع طبیعی" برگزار می کنند که بنده دوسالی است که افتخار حضور در این مراسم را دارم و با توجه به اینکه این فعالیت کانون در نوع خود (در حوزه محیط زیست) بی نظیر بوده است ، باعث شده که هر ساله فعالان محیط زیست و جامعه خبری این حوزه در زیر یک سقف جمع شوند( که این جمع شدن در این سالها بسیار کم اتفاق می افتد) و ضمن آشنائی از قعالیتهای یکدیگر به تبادل اطلاعات جهت رفع مشکلات محیط زیست کشور عزیزمان بپردازند.
درسی که دیگران از این جشنواره باید بگیرند
مبحث محیط زیست یکی از مباحث نو در جهان است؛ جهانی که به سمت صنعتی شدن گام برداشته و در حرکت است، و این حرکت یک سویه و منفعت طلبانه بیشتر به نفع کشورهای صنعتی و ثروتمند بوده است، از طرفی به علت عدم شناخت مشکلات زیست محیطی در جهان صنعتی در دهه های اولیه و همچنین مراعات نکردن الزامات زیست محیطی توسط دولتها و مردم روند نابودی بسیاری از منابع طبیعی و حیات زیستی با شیبی تند و ناگهانی همراه شده است.
حتی امروزه که ملاحظات زیست محیطی مورد توجه جدی بسیار از کارشناس علوم مختلف قرار گرفته است؛ متاسفانه روند تند تخریب به ویژه در کشور های در حال توسعه همچنان ادامه داشته لذا موضوع تهیه خبر و اطلاع رسانی در حوزه محیط زیست امری بسیار مهم و حساس است. از طرفی یک گروه از کسانیکه در تخریب محیط زیست دست دارند بعضی از دوایر دولتی و مافیاهای اقتصادی و افراد صاحب نفوذ هستند که افشاگری و پرده برداشتن از تخلفات این گروه ها همراه با مشکلات و دردسرهایی برای خبرنگاران این حوزه خبری و رسانه ها بوده است. در حالیکه چندسال است صدا سیما و وزارت ارشاد و دیگر وزارتخانه و سازمانها برای خبرنگاران حوزه های فعالیتشان هر ساله همایش های تجلیل و تقدیر برگزار می کنند متاسفانه در حوزه محیط زیست و منابع طبیعی تا کنون این مراسم برگزار نشده بود و یا اگر این مراسم برگزار شده است در حاشیه دیگر مراسم ها بوده که تحت شعاع آن مراسم ها قرار گرفته و برگزاری همایش در حوزه محیط زیست توسط یک سازمان مردم نهاد می تواند الگوی خوبی برای سازمان حفاظت محیط زیست ؛ سازمان جنگلها و مراتع و آبخیزداری و شهرداری ها و ارگانهای دیگری که مقوله محیط زیست یکی از مولفه های اصلی کار آنان است.
سخنران همایش تجلیل از خبرنگاران برتر حوزه محیط زیست و منابع طبیعی امسال از نوع دیگر بود

یکی از نکات برجسته که درهمایش امسال وجود داشت که بسیار با مراسمهای رسمی دیگر تفاوت داشت ؛ سخنرانی جناب دکتر صدوق بود. (با توجه به فعالیت 33 ساله ایشان در بخشهای مختلف سازمان حفاظت محیط زیست که بنده فکر می کنم از مرحله شکاربانی شروع شده و تا مرحله معاونت سازمان ادامه دارد، همچنین ایشان نسبت به بقیه مسئولین سازمان از تجربه بسیار بالائی در حوزه محیط زیست برخوردار است) سخنان دکتر و دل پر درد ایشان از ناتوانی سازمان در برابر فجایع زیست محیطی در جمع خبرنگاران و فعالان محیط زیست به گونه ای بود که اگر غریبه ای وارد مجلس می شد و به سخنان او گوش می داد فکر می کرد که ایشان یکی از منتقدین جدی محیط زیست در کشور است. ایشان چنان صادقانه از مشکلات سازمان سخن گفت که در نوع خود بی نظیر بود.
سخن پایانی
ضمن سپاس و تشکر از هئیت داوران چهارمین همایش تجلیل از خبرنگاران برتر حوزه محیط زیست که بنده را به عنوان یکی از برترهای این جشنواره در حوزه اطلاع رسانی توسط فعالان محیط زیستی انتخاب نمودند، به اطلاع می رسانم با توجه به اینکه بنده در آخرین لحظات از این انتخاب آگاه شدم و اگر زودتر از موضوع آگاه می شدم از هئیت داوران در خواست می نمودم که در این مورد تجدید نظر کنند. زیرا بنده همیشه فکر می کنم که هیچگاه جز برترین های محیط زیست نبودم ؛ چون برتر از بنده کسانی هستند که تمام وقت خود را صرف آگاه سازی مردم در مورد مشکلات زیست محیطی کشور و فرهنگ سازی در این حوزه می کنند و یا کسانیکه در شهرهای دور با حداقل امکانات جسورانه در برابر رفع مشکلات محیط زیست تلاش می کنند و از طرفی چون بنده اعتقاد دارم ، کسی که برای خدا و دل خویش و نذر سلامتی فرزندانش در حوزه فعالیتهای زیست محیطی از جمله فعالیتهای N.G.O و یا قلم فرسایی در بخش وبلاگ و مقاله نویسی در جراید تلاش می کند نباید انتظار داشته باشد. به هر حال، ضمن خسته نباشید و تشکر از فعالیتهای کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران و همچنین تشکر ویژه از زحمات آقایان انصاری دبیر کل و شفیعی و بقیه دوستان کانون و خبرگزاری سبز پرس که در این چهار سال با تمام کمبودها و مشکلات چراغی را روشن نموده اند که باید الگوی دیگران باشد امیدوارم شاهد پیشرفت های بیشتر و چشمگیر تر خانواده محیط زیست ایران در عرصه آگاهب بخشی باشیم

"جانا سخن از زبان ما می گویی"

با تشکر از خبرگزاری ایرن جهت انتشار این مطلب
در حاشیه سخنان معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست

در این چند سالی که بنده فعالیت زیست محیطی انجام می دهم تاکنون مدیری به صادقی و رک گوئی جناب دکتر محمد باقر صدق ندیده ام. آقای دکتر صدوق که در چهارمین همایش تجلیل از خبرنگاران حوزه محیط زیست و منابع طبیعی در خانه هنرمند برگزار شد در حضور خبرنگاران حوزه محیط زیست و منابع طبیعی و همچنین فعالان محیط زیست چنان از مشکلات و کمبودهای زیست محیطی کشور و همچنین از ناتوانی مسئولین ذی صلاح در حوزه محیط زیست سخن گفت که گویی یک فعال محیط زیست منتقد دارد سخن می گوئید؛ وی در این سخنان به چند مورد اشاره کرد که همیشه برای اصحاب رسانه و فعالین محیط زیست جای سوال داشته است . موارد که ایشان به آن اشاره کرد به شرح ذیل می باشد :
1 - دریاچه ارومیه : ایشان درباره وضعیت دریاچه ارومیه گفت که در حال حاضر یکی از مهمترین مسایل و معضلات در حوزه محیط طبیعی، وضعیت دریاچه ارومیه است. خشک شدن این دریاچه مانند فاجعه خشک شدن دریاچه آرال در قرن بیستم است و اگر این روند ادامه پیدا کند، دریاچه ارومیه در قرن بیست و یکم خشک می شود. او گفت: بعضی ها می گویند که خشک شدن دریاچه ارومیه به دلیل خشکسالی است اما ما قبول نداریم. چون کشور ما در منطقه خشک و کم باران واقع شده و این روال طبیعی است. چیزی که باعث خشک شده دریاچه ارومیه شده است، ساخت سد روی رودخانه های ورودی به دریاچه ارومیه است. صدوق تصریح کرد: 21 درودخانه و 39 مسیل به دریاچه ارومیه می ریزند اما امروز یک قطره آب هم وارد دریاچه نمی شود. در حوضه آبریز دریاچه ارومیه 29 سد در دست بهره برداری، 16 سد در حال ساخت و 17 سد در دست مطالعه است. همین سدها هستند که باعث خشک شدن دریاچه ارومیه شده اند. معاون سازمان حفاظت محیط زیست همچنین گفت: امسال در شمال غربی ایران بارندگی شد و آب دریاچه نیم متر بالا آمد و همه خوشحال شدند اما ظرف مدت چند روز همه آن آبی که در دریاچه جمع شده بود تبخیر شد و دریاچه دوباره به همان حالت اول درآمد. او درباره وضعیت فعلی دریاچه تصریح کرد: شوری آب دریاچه به حد اشباع رسیده و آرتمیا در آن تقریبا منقرض شده است. 130 هزار هکتار از دریاچه نیز به دلیل عقب رفتن آب تبدیل به شوره زار شده است. جناب دکتر صدوق به تشکیل کارگروهی برای نجات دریاچه ارومیه اشاره کرد ولی ایشان چندان به عملکرد این کارگروه امیدوار نیست چون ایشان می گوئید : این کارگروه هم دریاچه را می خواهد و هم توسعه را. ایشان گفت در اطراف دریاچه توسعه کشاورزی داشته ایم. آب مورد نیاز آن از کجا تامین شده است؟ آیا از همان آبی تامین نشده است که باید به دریاچه ارومیه می ریخته. ایشان به این مسئله اشاره کرد که کارشناسان دور هم جمع شده اند و میزان 1/3 میلیارد مترمکعب برای رسیدن سطح آب دریاچه به تراز اکولوژیک را در نظر گرفته اند. البته بعضی ها معتقدند که این میزان 9/3 میلیارد متر مکعب است. با این حال رسیدن دریاچه به تراز اکولوژیک را خیلی سخت می بینم چون تلاش خاصی را برای نجات دریاچه نمی بینم.
2 - سدسازی : دومین موضوعی که که دکتر صدوق به آن اشاره کرد موضوع سد سازی بود که ایشان با دید انتقادی از روند شتابان سد سازی در ایران گفت: معتقدم بزرگترین مشکل زیست محیطی کشور، سدها هستند. در سازه های آبی بزرگ و سدها، پول فراوانی وجود دارد و به خاطر همین عده ای به دلیل منافع اقتصادی شان از سدها دفاع می کنند. ایشان به نکته جالبی در جهان اشاره کرد که در دنیا دارند سدها را تخریب می کنند اما ما هنوز هم سد می سازیم ایشان به این نکته ارشاره کرد که این سدها رژیم رودخانه ها را به طور کلی به هم ریخته اند و مشکلات زیست محیطی فراوانی ایجاد کرده اند. آقای دکتر صدق به نقا قول آقای آل یاسین که خودشان از سدسازهای قدیمی هستند اشاره کرد که سدها بر شانه کوه ها استوار می شوند ولی از نظر اجتماعی بر گرده مردم نشسته اند.
3- کمیته ارزیابی مجوز فعالیت های خلاف قانون صادر می کند: جناب دکتر صدوق به انتقاد شدید از مطالعات ارزیابی اثرات زیست محیطی فعالیت های عمرانی کشور پرداخت و گفت: ما یک کمیته ارزیابی داریم که در واقع مجوز فعالیت های خلاف قانون را صادر می کند. این ارزیابی ها را به هیچوجه قبول نداریم. ایشان گفت : در ارزیابی ها چون کارفرما هزینه را پرداخت می کند، اسناد ارزیابی هرطور که کارفرما بخواهد تنظیم می شود. اکثر این ارزیابی ها نیز توسط گروه های ناآگاه و غیرمتخصص انجام می شود. ایشان در ادامه سخنانشان به تعیین جایزه برای کسانیکه پروژه ای را پیدا کنند که دفتر ارزیابی آن را رد کرده باشد اشاره کرد.
4 – مشکلات و کمبود محیط بان: دکتر صدوق درباره وضعیت نگران کننده حیات وحش گفت: تا دیدگاه های ما عوض نشوند، وضعیت حیات وحش به همین صورت خواهد بود. ایشان گفت با وجود اینکه توانسته ایم مناطق حفاظت شده را افزایش دهیم ولی این افزایش، همراه با افزایش نیرو و تجهیزات نبوده است. وی افزود استاندارد جهانی این است که در هر دو هزار هکتار یک محیط بان داشته باشیم، ولی ما در هر 13 هزار هکتار یک محیط بان داریم که در بعضی مناطق این رقم بیشتر هم هست.
5- قوانین باید تغییر کنند : ایشان به اینکه قوانین محیط زیست کشور که کهنه می باشند و باید این قوانین باید به روز شونداشاره کرد . ایشان گفت: این قوانین با شرایط امروزی هماهنگ نیست. بعضی ها می گویند که مردم بزرگترین آلوده کنندگان و تخریبگران محیط زیست هستند. من این حرف را قبول ندارم. پیمانکاران دولتی مخرب ترین و آلوده کننده ترین بخش های تخریب محیط زیست هستند. جناب دکتر صدوق همیشه در سخنان خود مقصرین اصلی آلوده کنندگان محیط زیست را اینگونه معرفی می کند : وزارت نفت، وزارت صنایع و وزارت راه بیشترین آلودگی ها را دارند اما خیلی ها به ما می گویند که با آنها تعامل کنیم! تعامل باید دو طرفه و مثبت باشد.

5 - مردم باید مدعی اصلی محیط زیست باشند: در سخن پایانی ایشان به نقش مطبوعات و مردم اشاره کرد که در حفاظت محیط زیست کشور ایران دو تا مولفه اصلی می باشند. ایشان گفت : خبرنگاران و رسانه ها آگاهی های جامعه را افزایش می دهند و هرچه مطبوعات و رسانه ها به مردم آگاهی بدهند، به نفع محیط زیست است زیرا با افزایش آگاهی مردم ؛ آنان مدعی محیط زیست می شوند و مطالبات بیشتری در مورد محیط زیست خواهند داشت.

سخن پایانی

ما همیشه عادت کرده ایم در هر مراسمی که شرکت می کنیم و یکی از مسئولین دولتی در مورد محیط زیست سخن می گوید از وضع موجود حمایت کند و اگر مشکلی وجود دارد آن را بسیار ناچیز و کوچک بشمارد که اصلا" به حساب نیاید ولی دکتر محمد باقر صدوق بر عکس تصور ما سخن گفت لذا دوست داریم و همچنین آرزو می کنیم که ایشان با قرار گرفتن در مقامات عالی تر در دولت بتواند به کمک دیگر مسئولین سازمان حفاظت محیط زیست ؛ جامعه خبری ؛ فعالان محیط زیست و مردم به این آشفته باز مشکلات زیست محیطی کشور را خاتمه دهد . آمین

بازهم راه سازی در دماوند!

این مطلب در وبلاگ کوه  - قاف که توسط دوست عزیزم جناب زارعی تهیه شده است
پس از تخریب های متوالی در دامنه کوه دماوند از قبیل معدن کاوی، آسفالت کاری، جاده سازی، پناهگاه سازی و ... توسط نهادها و سازمانهای غالبن دولتی و یا وابسته به دولت ظاهرن اینبار نوبت به مدعیان اصیل کوهنوردی رسیده تا به نوعی با طرحی نو کوه اسطوره ای دماوند را تخریب نمایند.
متاسفانه از دماوند اخبار تلخی به گوش می رسد که حکایت از راه سازی میان دو پناهگاه بارگاه سوم در مسیر جنوبی و سیمرغ در غرب دماوند دارد!
این افراد که چند سال قبل با ساخت جاده در مسیر غربی و ساخت پناهگاه در جبهه غربی به نوعی غرب دماوند را به زباله دانی تبدیل نمودند!، پس از مواجهه به مخالفتهای کوهنوردان در ساخت پناهگاه یال داغ اینبار در صدد ساخت جاده ای مال رو میان پناهگاه جنوبی و سیمرغ بر آمده اند. این افراد پر ادعا که به نحوی خود را پیشکسوت این ورزش میدانند با چنین طرحهای مخربی، از روی نادانی کمر به نابودی کوه دماوند بسته اند. اینک بر همه علاقمندان به طبیعت بویژه عاشقان کوه اسطوره ای دماوند است تا دگر بار با ایجاد موجی از مخالفت از نابودی طبیعت آن منطقه جلوگیری نمایند.

پی نوشت: دور نخواهد بود آنزمان که بجای بوی گوگرد در دماوند از استنشاق دود خودروها و بوی تعفن گازوئیل حالت تهوع بمان دست دهد!
و دور نخواهد آن روزی که بجای دیدن شقایقها به تماشای کابینهای تله کابین بنشینیم.
بر همگان است تا حداقل با فریادی داد این کوه را بستانند.

"اولین نشست تبیین راهبردهای ستاد ساماندهی تشکل های مردم نهاد شهر تهران"

با تشکر از خانم مریم وثوقی فر که در وبلاک پیک محیط زیست از این همایش گزارشی زیر را تهیه کرده است :
چند روز پیش از جمعیت حامیان زمین برای حضور در نشستی تحت عنوان "اولین نشست تبیین راهبردهای ستاد ساماندهی تشکل های مردم نهاد شهر تهران" دعوت به عمل آمد. کسی که از طرف مرکز تشکل های فرهنگی هنری شهرداری تهران تماس گرفته بود عنوان کرد بخاطر همکاری هائی که با ما داشتید قصد قدردانی از شما را داریم و این در صورتی بود که جمعیت حامیان زمین تاکنون هیچ گونه همکاری با این مرکز نداشته است.

دیروز این نشست در تالار ایوان شمس برگزار شد و من به نمایندگی جمعیت حامیان زمین برای حضور در این نشست رفتم و چیزی که به محض ورودم توجهم را جلب کرد حضور نیروهای امنیتی بود که در بین مردم حضور داشتند. سعی کردم ببینم چه سازمان های مردم نهادی در این جمع حضور دارند ولی در همان نگاه اول متوجه شدم که جمعیتی که در آنجا حضور داشتند و افطار میکردند از سازمان های مردم نهاد نبوده و از نیروهای شهرداری, ستاد کارآفرینی و اکثراْ از موسسات خیریه بوده, و در همان زمان افطار به سازمان های مردم نهاد خیریه برگه هائی دادند برای ویزیت رایگان مددجویانشان.
وقتي با سازمان هاي مردم نهادي كه در نشست بودند صحبت كردم همه احساس تاسف كردند كه چرا با وجود دبيرخانه هماهنگي سازمانهاي مردم نهاد شهر تهران كه حدود دو سال است كه با سمن ها ارتباط تنگاتنگ دارد و همكاري مي كند چنين موازي كاريهائي صورت ميگيرد و نتيجه آن شود كه سمن ها به چنين جلسه اي نيايند و اين ستاد ساماندهي مجبور شود از نيروهاي خود شهرداري براي پر كردن سالن استفاده كند.
پس از افطار در شروع برنامه دکتر طلائی "رياست ستاد ساماندهي فعاليت سازمان‌هاي مردم نهاد شهر تهران"در خصوص این ستاد به سخنرانی پرداخت. وی در خصوص جلب سازمان های مردم نهاد گفت:
شوراي اسلامي شهر تهران و شهرداري تهران لزوم و ضرورت مشاركت جامعه را بعنوان سرمايه هاي اجتماعي در فرايند فعاليت‌ها مورد توجه قرار داده است، هرچند بايد توجه داشت كه استفاده از اين ظرفيت‌ها به صورت دوسويه است: از يك سوي انتظارات و توقعاتيست كه مجموعه مديريت شهري از سمن ها دارند و از سوي ديگر انتظارات و توقعاتي كه سمن‌ها از مديريت شهري دارند.
وی هدف از تشکیل ستاد ساماندهی گفت:
اين جلسه و ستادي كه شوراي اسلامي شهر تهران مصوب كرده بدنبال برقراري تعامل دوسويه مديريت شهري و سمن‌ها و رسيدن به يك نقطه اشتراك براي همكاري سازماندهي شده و هدفمند را دنبال مي‌كند.
طلائی خاطر نشان کرد: ما با سمن هائی کار می کنیم که دارای مجوز بوده و در زمینه مدیریت شهری کار کنند. همچنین دارای رویکرد انقلابی باشند.
وی در زمینه وابستگی سازمان های مردم نهاد گفت: ما بايد اين ذهنيت را كه ممكن است تشكل ها به خاطر پول به جائي روي بياورند و به جاهائي وصل شوند را برطرف كنيم و نشان بدهيم كه تشكل‌هاي مردم نهاد برخاسته از متن جامعه ما و در راستاي اهداف نظام مقدس جمهوري اسلامي دارند فعاليت مي‌كنند.
در ادامه دکتر چمران رياست شوراي شهر تهران به سخنرانی پرداخت:
البته نمیدونم آقای چمران تا حالا یک سازمان مردم نهاد رو از نزدیک دیده یا نه که اینطور اظهار نظر کردند!!!
جناب چمران در مورد سازمان های مردم نهاد صحبت کرد و گفت: ما خیرین مدرسه ساز رو داریم, خیرین مسجد سازو داریم و نمیتوانیم تعداد زیاد این تشکل ها و خیرین را نادیده بگیریم.
چمران گفت: سازمان های مردم نهاد ول بودند مثل متکدیان, مثل بی خانمان ها حالا ما اومدیم و میخواهیم اونا رو ساماندهی کنیم.
دستت درد نکنه دکتر چمران که ما رو ساماندهی میکنید, ذوق زده شدیم
دکتر چمران عزیز در حال ادامه سخنان پربار خود بود که ناگهان برق رفت ولی ایشان ناامید نشدند و ادامه سخنان خود را در تاریکی بیان کردند.
وی گفت: در کشورهای دیگر نیز سازمان های مردم نهاد وجود دارند ولی با اهداف بشردوستانه و این در صورتی است که در ایران, ما سازمان های مردم نهاد برای رضای خدا کار میکنیم.
در ادامه ۳سازمان مردم نهاد سخنرانی کردند که البته نمیدونم از کجا اومده بودند و کسی هم اونارو نمیشناخت, هر ۳تاشونم اومدند و لطف کردند برامون به تعریف سازمان مردم نهاد پرداختند.
موضوع جالب توجه این بود که حداقل یکی از آن ۳ نفر كه به عنوان يك سمن سخنراني ميكرد هیچ NGOاي نداشته و ندارد ولي چنان از دغدغه هاي خود به عنوان يك سازمان مردم نهاد صحبت ميكرد كه آدم را به فكر فرو ميبرد كه شايد توي اين چند روزه رفته و يك سمن رو به ثبت رسانده است البته بيشتر به اين شباهت داشت كه از طرف ... براي سخنراني انتخاب شده و متن سخنراني از قبل تهيه شده است.
در آخر صحبتهاي دكتر قاليباف بود كه اگر از صحبت هاي طلائي، چمران و اون 3 تا سمن بگذريم به حق كه صحبت هاي دكتر قاليباف عالي بود و تا حدي جو بد نشست را به حالت عادي برگرداند.
ولي در آخر سمن هاي انگشت شماري كه در اين نشست حضور پيدا كرده بودند از آمدن به چنين همايشي احساس تاسف كرده و از چنين موازي كاريهائي ناراحت شدند.
راستي يادم رفت بگم كه هيچ نوع تقديري صورت نگرفت.

عید سعید فطر بر همه دوستداران و علاقمندان به محیط زیست مبارک باد

تا ساعاتی دیگر ماه مبارک رمضان سال 1389 از میان ما می رود ؛ ماهی که درهای رحمت خداوند بر روی همه بندگانش باز بود تا هر کسی از این نعمت ها بهره ای ببرد و خوش به سعادت کسانیکه در این ماه توانسته اند با خود سازی نفس جسمانی و روحانی خود به استقبال عید سعید فطر بروند .

عید سعید فطر بر شما و خانواده محترمتان مبارک باد.

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
                                         صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

یکبار دیگر جاده کشی و تجاوز به حریم قله دماوند این بار در ارتفاع 4200 متر آن هم پناهگاه به پناهگاه

جاده کشی مجدد در کوه دماوند

صبح روز چهار شنبه مورخه 17 شهریور با ارسال یک پیام کوتاه که در آن این جملات به کار رفته بود:
" جناب شعاعی سلام جاده ارتباط بارگاه سوم به سیمرغ ظاهرا" برای عابر توسط 20 نفر کارگر افغان با مدیریت ......در حال اجراست ؟؟!!آخرین پناهگاه حیات وحش دماوند تسخیر شد: مبارکباشد؟ آقای ... "
راز یک تخریب دیگر در کوهی که نماد ملی ایران می باشد فاش شد.
برای لحظاتی شوکه شدم ؛ نمی دانستم که چه باید بکنم . سریعا" جهت صحت خبر با ارسال کننده پیام تماس گرفتم ایشان گفت یکی نفر مطمئن این خبر را به فدراسیون در پلور داده است دوباره برای محکم کاری با دوستان فعال محیط زیست شهرستان رینه و اعضای شورای شهر رینه از جمله "جلال مومنی" تماس گرفتم که آقا جلال از این تخریب بی اطلاع بود و ایشان فرصتی خواست تا با دوستان که در بارگاه سوم ( در ارتفاع 4200 متری قله ) مستقر هستند تماس بگیرید و صحت مطلب را جویای شود که ایشان بعد از لحظاتی تماس گرفتند و خبر تخریب را صد در صد تائید کردند ؛ از طرفی با دوستان مازندرانی که هر سال روز ملی دماوند را برگزار می کنیم تماس گرفتم که از اعضای انجمن دوستداران دماوند و یا در هئیت کوهنوردی شهرستان آمل می باشند آنان نیز بی اطلاع از این جاده کشی بودند که آنان را در جریان خبر قرار دادم از طرفی خبر جاده کشی جدید در کوه دماوند به جامعه خبری رسید و اکثر خبرگزاری ها مانند سبزپرس ؛ ایرن ؛ مهر ؛ ایسنا ؛ ایلنا و دیگران پیگیر موضوع بودند و با تماس با افراد محلی از جمله آقای جلال مومنی ساکن رینه و آقای ساریخانی مسئول پناهگاه فدراسیون از ساعات 12 به بعد این خبر بر روی سایتهای خبری خود گذاشتند.
در این مورد دو تا اتفاق افتاد
1 - یک اتفاق بد : که متاسفانه چند روز بود که تعداد بیست نفر کار افغانی با دو نفر بنا بیشترین تخریب خود را انجام داده اند و یخچالهای مسیر پناهگاه سیمرغ به بارگاه سوم کاملا" تخریب کرده اند.
2 – یک اتفاق خوب :بخشدار محترم لاریجان به خبرگزاری ایلنا گفته است که تازه امروز از موضوع جاده کشی آگاه شده است و از روز پنج شنبه مورخه 18 شهریور جلوی این تخریب گرفته خواهد شد از طرفی دوستان انجمن دوستدار دماوند و هئیت کوهنوردی آمل شروع به رایزنی با اداره کل محیط زیست و منابع طبیعی استان و شهرستان آمل کردند و قرار است روز پنج شنبه نماینده بخشدار لاریجان با تعدادی از افراد محلی و تعدادی کوهنورد و نماینده فدراسیون عازم بارگاه سوم شوند تا ضمن جلوگیری از ادامه کار ؛ از تخریب بیش از حد منطقه جلوگیری کنند و همچنین فدراسیون کوهنوردی طبق اطلاعیه که در خبرگزاری ایلنا منتشر گردیده است این تجاوزر به محیط کوه دماوند را شدیدا" محکوم نموده است.
نتیجه
چند روز پیش در مطلب " دماوند نماد ملی ایران را دریابید" گفته بودم که کوهنوردان و فعالان محیط زیست باید با کمک و یاری گرفتند از افراد بومی منطقه ؛ از کوه دماوند حفاظت کنند لذا از همه دوستان درخواست می شود به یاری کوه دماوند بشتابند.
از همه دوستان کوهنورد ؛ فعال محیط زیست و خبرنگار محیط زیست انتظاردارم از طریق اطلاع رسانی به موقع جهت جلوگیری از تخریب محیط زیست کوههای ایران اقدام نمایند.

دومین باشگاه اعضای رصدخانه و دومین سخنران راز

در وبلاگ جناب دکتر نوروزی در مورد" دومین باشگاه اعضای رصدخانه و دومین سخنران راز" آمده است :
چهارشنبه ي اين هفته- يعني 17 شهريور ماه- دومين برنامه ي باشگاه نجوم اعضاي رصد خانه ي زعفرانيه برگزار ميشود. بنابر اين اگر شما از اعضاي رصد خانه(جديد يا قديم و يا خيلي قديم)هستيد كلي خوشحال ميشوم كه در اين برنامه شما را ببينم...اطلاعات خيلي كاملتري از اين برنامه را مي توانيد در سايت اين برنامه مشاهده كنيد....

درست بلافاصله بعد از اين برنامه هم دومين برنامه ي سخنراني هاي علمي رصد خانه ي زعفرانيه برگزار ميشود.اين برنامه براي هميه ي علاقمندان آزاد بوده و مي توانيد آن را به دوستان و اشنايان علاقمند به نجوم معرفي كنيد. سخنراني اين ماه موضوع جالبي دارد. ميتوانيد اطلاعات كاملي از اين برنامه را در سايت سخنراني هاي راز ببينيد. برنامه ي جالبي است توصيه ميكنم در اين برنامه شركت كنيد.
راستي يادم رفت بگويم:اين دو برنامه(به خصوص برنامه ي سخنراني هاي راز را در وبلاگ ها يا مراكز ديگري كه فكر ميكنيد علاقمندان خودش را دارد اطلاع رساني كنيد. ممنون

http://zeoclub.com/

http://zeoscilec.com/