۱۳۸۸ اسفند ۱۳, پنجشنبه

خاطرات زیست محیطی : پوزش از انجمن حمایت از حیوانات به خاطر از قلم افتادن نام آنان (7)

دوست عزیزی به نام پیام. الف به بنده لطف کردند و با خواند مطالب وبلاگ کوهستان سبز یادداشتی با متن ذیل برایم ارسال نمودند .
امیدواریم با توجه به بی مهری هایی که در سالهای اخیر و اتفاقات جبران ناپذیری که در دوره ..... و در ادامه آن شاهد هستیم افتاده است، بر فعالیت تشکل های زیست محیطی واعضای آنها اضافه شود. راستی انجمن حمایت از حیوانات رو هم جا انداختید که از دهه ۷۰ آغاز به کار کرده و تشکل های فعال و تخصصی چون درنای سیبری و انجمن یوز از این انجمن شکل یافتند. این تشکل همچنین موفق به عضویت در گروه های حمایت از حیوانات جهانی شده و به ثبت رسیده است و کارنامه موفقی داشته است. هر چند طی سالهایی با فراز و نشیب های فراوانی همراه بوده.
بنده هر چه گشتم تا ایمیلی از این دوست عزیز پیدا کنم و مطالبم را به صورت خصوصی برای ایشان ارسال کنم ممکن نشد لذا لازم دیدم این مطالب با عذر خواهی رسمی از انجمن حمایت از حیوانات به خاطر افتادن اسم آنان در آن مطلب انجام شود .


ولی در اینجا لازم دو تا مسئله را ذکر کنم:
1 – تا آنجای که بنده اطلاع دارم انجمن حمایت از حیوانات یک تشکل است که در فعالیت گروهی و مشارکتی با دیگر تشکلها کمتر شرکت می کند ( این مسئله ساخته و پرداخته ذهن بنده می باشد و امیدوارم اشتباه باشد ) چون در فعالیتهای مثل درختکاری و مراسم نمادین پاکسازی ها کمتر شرکت می کردند. ولی در این چند سالی که بنده فعالیت زیست محیطی انجام می دهم فقط در دو تا از نمایشگاههای زیست محیطی دیدم که بچه های انجمن فعال می باشند که در هر دو تا نمایشگاه از ایده های استفاده کرده بودند که یکی آن کشیدن یک کایکاتور از سرکار خانم دکتر ابتکار رئیس وقت سازمان حافظت محیط زیست بود که خانم دکتر با حضور در غرفه و از فعالیت های انجمن حمایت از حیوانات قدر دانی کرد و در سال بعد با آوردن هندوانه و ترازو در غرفه انجمن به کار هندوانه فروشی مشغول بودند ( با توجه به اینکه امروزه اتفاقاتی زیادی که برای محیط زیست می افتد و فعالین محیط زیست قدرت انجام هیچگونه عکس العملی را ندارند و هندوانه فروشی حقیقتی است که نمی توان آن را پنهان کرد) همچنین دوستان انجمن حمایت از حیوانات در آن نمایشگاه یک بد قولی کردند و آنان قول دادند که آخر نمایشگاه هندوانه ها بین بازدید کنندگان ودیگر غرفه داران تقسیم کنند ولی در پایان نمایشگاه از تقسیم هندوانه هیچ خبری نشد و یا ینکه خودشان به تنهای آنها را خوردند و یا هندوانه ها بردند فروختن ولی به هر حال ما هنوز هم چشممان به دنبال آن هندوانه می باشد.
2 – بنده در آن مطلب گفته ام فعالیتهای این چهار تشکل نشانه از نماینده چهار جریان و قشر مهم جامعه است که در فعالیتهای زیست محیطی حضور دارند از جمله زنان ؛ جوانان؛ کوهنوردان و بقیه افراد جامعه می باشند . ولی این گفته من دلیل بر نبود و یا کم کاری دیگران دوستان نیست حتی در زمانیکه که خانم طالقانی رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس ششم بود در جای ایشان می خواسته واسطه شود و بین جناب آقای آل داود مدیر عامل انجمن حمایت از حیوانات و خانم دکتر ابتکار میانجی گیری کند و کدورتی که بیان آنان وجود داشت را بر طرف کنند . ایشان (خانم طالقانی ) می گفت نباید این کدورت ها باعث خدای نکرده دشمنی شود .
در پایان از دوست عزیزم پیام .الف انتظار دارم در صورتیکه برایش امکان دارد عکسهای از ایده های نمایشگاهی مانند هندوانه فروشی و یا دیگر فعالیتهای انجمن را برایم ارسال نمائید تا در موضوعات بعدی از آنها استفاده کنم .



خاطرات زیست محیطی :تشیع جنازه یک درخت (6)

در سال 1384 برنامه روز جشن درختکاری با سالهای دیگر متفاوت بود در آن سال اعضای جبهه سبز ایران تصمیم گرفتند با یک حرکت نمادین نسبت به تشیع جنازه تنه یک درخت در برنامه جشن درختکاری شرکت کنند و این درخت پس تشیع با مراسم خاص خاکسپاری شد.


در این مراسم که تعداد زیادی از اعضای جبهه سبز حضور داشتن آنان با آوردن تنه یک درخت "که این درخت آن سال در جنگلهای لویزان به وسیله عوامل شهرداری قتل عام شده بود (در این مورد نیز مطلب خواهم نوشت ) و به مراسم روز جشن درختکاری انتقال یافته بود تشیع و به خاک سپرده شد. در این مراسم جناب آقای هادی کاشانی چهره نام آشنای محیط زیست ایران با یک بلند گوی دستی با خواندن یک مرثیه که در هفت مرحله انجام شد این تنه درخت تشیع شد ( داستان از این قرار بود که ایشان هر باری که می خواست قسمتی از مرثیه را بخواند تشیع کنندگان درخت را روی زمین می گذاشتن و مرثیه خوانده می شود و با پایان مرثیه خوانی درخت دو باره بر روی دوش شرکت کنندگان حمل می شود تا اینکه مرثیه بعد خوانده شود ) 

 طبق برنامه ریزی های انجام شده در شورای هماهنگی تشکلهای زیست محیطی در ستاد هفته منابع طبیعی مراسم کاشت درخت توسط فعالین محیط زیست در عرصه ای در منطقه جاده لشگرک و با حضور تشکلهای زیست محیطی و گروه های کوهنوردی انجام شد.


در این سال دبیر ستاد هفته منابع طبیعی هنوز جناب آقای مهندس عبدی نژاد بودند و تشکلهای همچون جبهه سبز ( هنوز جبهه سبز فعال بود )؛ جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست ؛ انجمن حفظ محیط کوهستان ؛ انجمن کوهنوردان و دیگر تشکلهای زیست محیطی حضور فعال داشتند.همچنین شرکت ساپکو با تعداد زیادی از اتوبوس در برنامه جشن درختکاری شرکت کرده بود .
 در آن سال از مقامات مملکتی خبری نبود ( در سطح وزیران و یا شهردار تهران ) و با پایان مراسم و برگزاری مراسم اختتامیه همه شرکت کنندگان عرصه کاشت درخت کاری را ترک کردند .

۱۳۸۸ اسفند ۱۲, چهارشنبه

خاطرات زیست محیطی : حضور آقای احمدی نژاد در جشن درختکاری (5)

در جشن درختکاری سال 1383 به جای وزیر کشاورزی و یا وزیر کشور در آن سال آقای احمدی نژاد در جشن درختکاری شرکت کرده بود (ایشان آن زمان شهردار وقت تهران بودند)

 
داستان از این قرار می باشد که آقای دکتر شاعری که مسئول دفتر ترویج و مشارکتهای مردمی سازمان جنگلها و مراتع و آبخیزداری بود و از طرفی آن زمان دبیر هفته منابع طبیعی نیز می باشد و از دوستان نزدیک آقای احمدی نژاد نیز هست ایشان را برای جشن درختکاری دعوت می کند با توجه به این که بنده یکی از اعضای شورای هماهنگی فعالان محیط زیست در هفته منابع طبیعی بودم و در جلسات آن فعالانه شرکت می کردم تا روز جشن درختکاری مهمان اصلی برنامه نامشخص بود.
حضور تعدادی از عزیزان معلول و جانباز در برنامه از نکات مهم این روز جشن درختکاری بود.
   همچنین حضور تعدادی از سالمندان شهرک اکباتان دیگر مهمانان جشن درختکاری بودند

               
از طرفی سردار صلاحی و سردار حجازی و تعداد زیادی از بسیجیان در آن سال در جشن درختکاری حضور داشتند .


در آن سال با دعوت از سازمانهای مردم در جشن درختکاری همچنین برای اولین بار تعداد 80 دانش آموز از مدرسه راهنمای بنکدار باقر شهر از جنوبی ترین نقطه تهران در برنامه حضور داشتند .

محل کاشت درختکاری در منطقه خجیر بود در روز بعد از جشن درختکاری اعلام شد که دکتر شاعری به عنوان شهردار منطقه 22 معرفی شد که بعد از آقای دکتر شاعری آقای مهندس عبدی نژاد مدیر دفتر مشارکتهای سازمان جنگلها و ... شدند با توجه به خدمات ارزنده جناب آقای عبدی نژاد در دفتر ترویج که بعدا" چند مطلب از عملکرد خوب ایشان خواهم نوشت همچنین دکتر شاعری پس از ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد در دولت نهم ایشان چند وقتی به استانداری استان گلستان و پس به وزرات کشور رفت ( معاون وزیر کشور شد ) ایشان در دولت دهم به قائم مقامی سازمان حفاظت محیط زیست منسوب شد .


۱۳۸۸ اسفند ۱۰, دوشنبه

خاطرات زیست محیطی : حضور موسوی لاری در جشن درختکاری (5)

مراسم کاشت درخت در "روز منابع طبیعی و سازمانهای مردم نهاد" که در روز جمعه واقع در هفته منابع طبیعی در سال 1378 با حضور آقای موسوی لاری که آن موقع وزیر کشور وقت بود برگزار شد.
بعد از دوم خرداد سال 1376 با توجه به مشارکت بالا مردم در انتخابات آن سال؛ مردم احساس کردند که باید حضورشان در فعالیت های اجتماعی بسیاربالاو چشمگیر باشد و از جمله مواردی که که در سالها پیش از سال 1376 در فعالیت های اجتماعی اتفاق افتاده بود مخصوصا" در حوزه محیط زیست بستر سازی جهت افزایش فعالیت های زیست محیطی در آن سالها بود چون به طور هم زمان دو اتفاق مهم باعث شد که مردم فعالیت های زیست محیطی روی بیاورند:



1 – به علت اینکه کشور جهت پیشرفت از سالهای 1340 به بعد در حرکت به سمت صنعتی شدن را آغاز کرده بود ولی متاسفانه به علت اینکه این صنعتی شدن بدون در نظر گرفتن مراحل توسعه پایدار بود ولذا در حین عبور از مرحله توسعه صنعتی تازه مشکلات زیست محیطی در کشور در حال نمایان بود.
2– هم چنین مردم جامعه احساس کرده بودند که باید جهت رفع بعضی از بحرانهای زیست محیطی در فعالیت های اجتماعی حضور پر رنگ تر داشته باشند .
لذا در آن سالها در حوزه فعالیتهای زیست محیطی چهار حرکت تاثیر گذار در جامعه تشکلهای زیست محیط ایران ظهور کرده بود که اینان در کنار هم به کمک بعضی از نهادی دولتی در حال شکل دادن به فعالیتهای زیست محیط بودند که چهار جریان عبارتند :
الف – انجمن حفظ محیط کوهستان: این انجمن از سالهای 1372 به بعد با حضور جمعی از جامعه کوهنوردان ایران که به محیط زیست کوهستان علاقه داشتن شکل گرفته است و بیشتر ماموریت سازمانی آنان حفاظت از محیط زیست کوهستان بود که از نظر حوزه فعالیت انجمن حفظ محیط کوهستان به عنوان یک نهاد مردمی با مشارکت " سازمان جنگلها و مراتع و آبخیزداری ؛ سازمان محیط زیست ؛ شهرداری منطقه یک ؛ فدارسیون کوهنوردی وگروههای کوهنوردی ؛ کمیته ملی المپیک و سازمان ملل متحد" همکاری می کردند .
ب – جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست : این جمعیت نیز در سالهای 1374 و 1375 با حضور بعضی از بانوان شکل گرفته است که حوزه فعالیت آنان فرهنگسازی جهت حفظ محیط زیست در میان خانمها بود که اینان نیز به عنوان یک نهاد مردمی با سازمان حافظت محیط زیست ؛ شهرداری تهران ؛ سازمان جنگلها و مراتع و آبخیزداری همکاری می کردند.
ج – جبهه سبز ایران: این تشکل زیست محیط در سالهای 1375 به بعد شکل گرفته است در حوزه محیط زیست شهری فعالیت می کرد؛ جبهه سبز ایران به عنوان یک نهاد مردمی با مشارکت و همکاری سازمان حفاظت محیط زیست ؛ شهرداری تهران ؛ سازمان جنگلها و مراتع وآبخیزداری و سازمان ملل متحد همکاری می کردند.
د – انجمن آوای سبز: این انجمن از دانشجویان رشته های محیط زیست دانشگاهها تشکل شده بود و انجمن آوائی سبز به عنوان یک نهاد مردمی با سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان ملی جوانان همکاری می کردند.
این چها گروه از بینان گزاران اولیه تشکلهای زیست محیطی بودند اگر بعد از این چهار تا انجمن تشکلها یا انجمنها و جمعیت زیست محیطی در جای از ایران شکل گرفت یا از دل این چهار تا گروه بیرون آمد ( یعنی از این گروهها انشعاب کردند ) و یا با کپی برداری ازروی این تشکلها انجام شده است .
لذا حضور آقای موسوی لاری در برنامه جشن درختکاری درسالهای 1378 و 1379 نشانه حمایت دولت از فعالیتهای زیست محیطی بود و ایشان در مراسم اختتامیه سخنرانی نمودند.

خاطرات زیست محیطی : یادی از مرحوم حسین ابوالحسنی (3)


درزمستان سال 1378 اولین باری بود که با خانواده در جشن درختکاری شرکت می کردیم. این برنامه به دعوت دفتر مشارکت های سازمان جنگلها ومراتع و آبخیزداری روز جمعه پس از پانزده اسفند و به درخواست جبهه سبز ایران از اعضا ؛ به عرصه کاشت درخت در منطقه سرخه حصار اعزام شدیم . آن سال در منطقه سرخه حصار یک عرصه بزرگی را برای درختکاری تشکل های زیست محیطی اختصاص داده بودند تا در آن عرصه درخت بکارند. تعداد نفرات شرکت کننده در جشن درختکاری به قدر زیاد بود که که قابل شمارش نبود (شاید بالای دو هزار نفر) در حین کاشت درخت بودیم که یک جمعیت زیادی خانم و آقا که اکثر آنان سالمند بودند وارد عرصه شدند در میان این جمعیت یک آقا و خانم خیلی مسن حضور داشتن که این جمعیت خیلی به آنها احترام می گذاشتن پس از گذشت چند دقیقه آن جمعیت متفرق و پراکنده شدن و هر کسی به دنبال کاشت درخت رفت . این خانم و آقا مسن نیز در کنار ما مشغول کاشت درخت شدن تا اینکه من پلاکارد جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست را دیدم چون شناخت قبلی از آنان داشتم تازه فهمیدم این خانم کهن سال سرکار خانم دکتر ملاح مدیر عامل جمعیت و آن آقای مسن شوهر خانم ملاح آقای ابوالحسنی هستند. آنان با چه صفای درخت می کاشتن . خانم ملاح در نگه داشتن و یا آب دادن درخت به مرحوم ابوالحسنی که با بیل پای درخت خاک می ریخت کمک می کرد تا اینکه آقای ابوالحسنی از تانکر حمل آب یک دبه آب برداشت من رفتم به ایشان کمک کنم که اواز کمک کردن من به ایشان امتناع کرد و از من تشکر کرد و با مهربانی فراوان پریسا که سه سال نیم سن داشت با خودش پیش خانم ملاح برد من از فاصله دور ناظر کار آنان بودم چنان گل می گفتن و گل می شنیدند که من فقط شاهد خنده بلند پریسا بودم این اولین آشنای ما با کهن مرد و زن طبیعت ایران بود که بعدا" به یک دوستی صمیمی تبدیل شد پس از پایان جشن درختکاری و روز بعد در صفحه اول روزنامه ها به جای درج اخبار درختکاری سخن انتقادی آیت الله خزعلی را که از حضور مشترک خانم ها و آقایان در جشن درختکاری را منشر کرده بودند.

  





در این چند سالی که با آقای حسین ابوالحسنی دوست بودم همیشه از کاشت درخت صحبت می کرد و ایشان شاید در ایام عمر خود تعداد خیلی زیادی درخت کاشته باشد

ولی با کمال تاسف در پاییز امسال آقای ابوالحسنی دعوت حق را لبیک گفتند و به دیدار حضرت حق شتافتن ایشان آنقدر به کاشت درخت احترام می گذاشت که وصیت کرده بود پس از فوت ایشان در مراسم هفتم و چهلم ایشان درختکاری شود که این وصیت توسط جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست ؛ دوستان و خانواده ایشان در کنار خانم دکتر ملاح عملی شد.

روحش شاد و راهش پر رهرو باد

در مورد مراسم روز درختکاری سال 1378 مطلب دیگری نوشته خواهم نوشت .

۱۳۸۸ اسفند ۸, شنبه

خاطرات زیست محیطی : چرا فعال محیط زیست شدم ؟ (2)


در خرداد سال 1375 به لطف خداوند صاحب فرزند شدم با توجه به اینکه ایشان فرزند اولم بود من به فرزندم بسیار علاقه داشتم ولی انگار یک مشکل کوچولو برای سلامتی نوزاد وجود داشت و آن این بود که ایشان همیشه یک مریضی مانند سرماخوردگی داشت که بعضی از روزها این بیماری شدید بود ولی بعضی از روزها مخصوصا" ایامی که در شهرستان گلپایگان بودیم مشکل مریض ایشان خیلی کم می شد

خلاصه از همان ماه های اول تولد درمان دخترم شروع شد ولی این سرما خوردگی خوب نشدنی بود تا اینکه پس از دوسال که به مطب انواع پزشکان مراجعه کردیم یکبار یکی از پزشکان سالمند و با تجربه به بنده گفت علت بیماری کودک شما آلودگی هوای تهران می باشد لذا او از ما خواست که از تهران خارج شویم من پس از اینکه فهمیدم سلامتی کودکم به آلودگی هوا و محیط زیست ربط دارد نذر کردم در صورت که سلامتی دخترم باز گردد فعالیت های اجتماعیم را به سمت سوی محیط زیست سوق دهم و ما به توصیه های دکتر گوش کردیم و به مدت سه سال به شهرستان هشتگرد جدید رفتیم تا سلامتی به کودکم باز گشت .

در بهار سال 1378 در هنگام بازدید از نمایشگاه مطبوعات چشم به غرفه جبهه سبز ایران افتاد به داخل غرفه رفتم ( با توجه به اطلاعاتی که در مورد محیط زیست و صلح سبز آلمان داشتم ) و داستان بیماری دخترم را برای آنان تعریف کردم آنان از من خواستن که به جبهه سبز بپیوندم لذا روز بعد به همراه پریسا دخترم و مادرش به جشنواره مطبوعات رفتیم و پریسا در سن سه سالگی به عنوان کوچکترین عضو جبهه سبز ایران به عضویت جبهه سبز در آمد و این اتفاق باعث شد که سر نوشت زندگی خانوادگی به طریق دیگر رقم بخورد

خاطرات زیست محیطی : اجرای دستورات مهندس درویش (1)


در برنامه سفر به استان گلستان در برنامه ملاقاتی با آقای جمشیدی مشاور ارشد استاندار گلستان بنده مطلبی را بیان کردم که پس از پایان جلسه آقای محمد درویش به بنده اعتراض کرد که چرا این مطالب را در وبلاگ خودت نمی نویسی . بنده در جواب گفتم که من اگر بخواهم سر گذشت یازده سال از فعالیت های زیست محیطیم را بنویسم شاید اگر هر روز مطلب بنویسم برای نوشتن ماه ها مطلب داشته باشم و از طرفی بنده بعضی از کارها را برای رضای خدا انجام داده ام پس باز گو کردن آن کاری درستی نیست ولی استاد محمد دروش از من خواست که این مطالب را بنویسم و ایشان در هنگام بازگشت از استان گلستان از بنده دو تا خواسته داشت :
1 – وبلاگ کوهستان سبز را در بلاگفا منتشر کنم که جواب دادم چشم جناب درویش
2 – خاطرات زیست محیطیم را بی کم کاست منتشر کنم که یکبار دیگر کلمه چشم را به کار بردم
پس با توجه به اینکه در آستانه هفته منابع طبیعی قرار داریم و در این یازده سال فعالیت زیست محیطی حدود ده سال است که در بخش شورای هماهنگی سازمانهای مردم نهاد در ستاد هفته منابع طبیعی فعالیت می کنم که وظیفه این شورا همکاری با تشکلهای زیست محیطی در ایام برگزاری هفته منابع طبیعی می باشد .